Οι “ταξιδευτές των Κοντοβουνίων” σε αποκαλυπτικό οδοιπορικό

0

Οι “ταξιδευτές των Κοντοβουνίων”, μια πενταμελής ομάδα που σε συνεργασία με τον φορέα ψηφιακής προβολής “Στην ομορφιά που χάνεται” έχει αναλάβει την προβολή και προώθηση των Κοντοβουνίων, πραγματοποίησαν οδοιπορικό στη περιοχή του Γκραικόπουλου, κοντά στον Άγιο Θεράποντα και το παρουσιάζουν ψηφιακά μέσα από ομάδες κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο αλλά και σε ιστοσελίδες

Το συγκεκριμένο οδοιπορικό που ξεκίνησε από τον Άγιο Θεράποντα και κατέληξε σε ύψωμα με πανοραμική θέα όλη τη Μεσσηνία, είναι μια ήπια πεζοπορική εξόρμηση μέσα από σκιερά μονοπάτια και ένα σπάνιο δάσος αριάς όπου το συναπάντημα με την πανίδα της περιοχής είναι αναπόφευκτο και εντυπωσιακό. Στη κορυφή, τόσο η επιβλητική παρουσία των αγριοκάτσικων όσο  και η πανοραμική θέα μέχρι και τις ακτές του νομού Ηλείας αφήνουν στον ταξιδευτή την ικανοποίηση της επανασύνδεσης του με τις ρίζες και μιας Ελλάδας που εδώ στα Κοντοβούνια ξαναζωντανεύει καθώς διατηρεί ανόθευτα πολλά από τα στοιχεία της φυσικής και της αρχιτεκτονικής της ιδιαιτερότητας.

Η Νίκη Γιαννακοπούλου ανέλαβε την φωτογράφιση ενώ την ξενάγηση ο Γιώργος Σταθόπουλος. Η φωτογράφηση πραγματοποιήθηκε με απλά μέσα προκειμένου να αποτυπωθεί η ρεαλιστική και χωρίς καμία επέμβαση ομορφιά των Κοντοβουνίων και της συγκεκριμένης τοποθεσίας που δεσπόζει επάνω από πολλά γραφικά χωριά που παραμένουν αυθεντικά και φιλόξενα. Σύμφωνα με το κείμενο που περιγράφει το οδοιπορικό:

«Η πεζοπορική μας περιπέτεια δεν είχε μεγάλη διάρκεια ωστόσο οι εικόνες που ξεπρόβαλλαν ήταν ανεπανάληπτες και την “έχρισαν” μοναδική και ανεπανάληπτη αν σκεφθείς ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα διασχίσαμε σκιερά μονοπάτια αντικρίσαμε ένα από τα ελάχιστα δάση σπάνιας αριάς, συναντήσαμε ίχνη από καλύβια βοσκών που έχουν εγκαταλειφθεί πολλές δεκαετίες τώρα και βρεθήκαμε στην κορυφή παρέα με τα αγριοκάτσικα να θαυμάζουμε τον Μεσσηνιακό, τον Κυπαρισσιακό και όλη σχεδόν τη Μεσσηνία. Οι ήχοι από τα βελάσματα και εναλλαγές του τοπίου σου θύμιζαν μια Ελλάδα που έχει χαθεί μόνο που εδώ ανθίσταται σθεναρά και σε προσκαλεί να την “ξαναζήσεις”.

Όταν φθάσαμε στο επιθυμητό ύψωμα-κορυφή μας κόπηκε η ανάσα. Στα πόδια μας το θρυλικό Σαφλαούρο, το κάστρο που δεσπόζει της ευρύτερης περιοχής και φυσικά σχεδόν όλη η Μεσσηνία να σου έχει παραδοθεί και εσύ να νομίζεις πως βρίσκεσαι στα ουράνια. Η τύχη ήταν για άλλη μια φορά με το μέρος μας. Ένα κοπάδι αγριοκάτσικα όπου εδώ ακριβώς που είχαμε σταθεί είναι η “έπαυλη” τους αντί να τρέξουν να φύγουν έχουν σταθεί μας κοιτάζουν επίμονα και αφού έχουν ανοίξει σα βεντάλια και με συντονισμό, σχεδόν μας έχουν κυκλώσει επιτρέποντας μας να τα φωτογραφήσουμε και να τα θαυμάσουμε. Οι κινήσεις μας λιτές τελετουργικές μην χαθεί η μαγεία της επαφής. Άνθρωποι και αγρίμια ένα.

Η κάθοδος που ακολούθησε διαγράφηκε ευχάριστα. Στην πρώτη Αριά και κάτω από τον πυκνό ίσκιο της με σύντροφο το δροσερό αεράκι που εδώ δεν σταματά όλο το καλοκαίρι, κάναμε το καθιερωμένο πικ νικ. Συνεχίσαμε και λίγο πριν το σημείο που αφήσαμε το όχημα μας έχουμε ένα ευχάριστο συναπάντημα με δύο γαϊδουράκια που έχουν έλθει για βοσκή. Ήμερα και εξοικειωμένα μας κοιτάζουν μελαγχολικά. Παραδίπλα πετάγεται η πρώτη μικρή αλεπού ενώ καθώς η νύχτα απλώνει τα πέπλα της στα Κοντοβούνια ακούς το πετάρισμα της κουκουβάγιας και μέσα από τους θάμνους βλέπεις δύο μάτια να γυαλίζουν.

Έχει πια νυχτώσει και λίγο πριν επιβιβαστούμε στο αμάξι ακούγεται η ομαδική κραυγή των τσακαλιών. Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν και έτσι δεν μας ξαφνιάζει όσο και ανατριχιαστικός και αν είναι ο ήχος που αφήνουν στο πέρασμα τους. Ώσπου ακούγεται η τρομερή κραυγή του λύγκα. Είχα διαβάσει πως όταν ο λύγκας ουρλιάξει σταματούν τα πάντα. Έτσι ακριβώς και έγινε. Μας εξήγησαν πως πρόκειται για ένα ζευγάρι που καλεί το ένα αγρίμι το άλλο συχνά πυκνά και όταν αυτό λαμβάνει χώρα μέχρι να σμίξουν τα πάντα σιωπούν. Πράγματι και ομολογώ πως το έζησα, όση ώρα ο ένας λύγκας προσπαθούσε να βρει τον άλλο δεν ακούστηκαν μήτε τσακάλια μήτε σκυλιά. Έτσι έκλεισε αυτό το οδοιπορικό.

Κάπου μισή ώρα από τα αστικά κέντρα και μπορείς να ξανά ανακαλύψεις την αγαπημένη μας Ελλάδα, να βρεις τη γαλήνη και να ξανακερδίσεις τις εικόνες που οι σύγχρονες πολιτείες δεν μας αφήνουν να δούμε. Χρειάζεται αυτή η επαφή με την φύση και επιβάλλεται στις ημέρες μας αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ψυχική μας ηρεμία. Εδώ στα Κοντοβούνια βιώνεις την Ελλάδα του πολιτισμού της αισθητικής της ιστoρίας της σπάνιας χλωρίδας και πανίδας. Γίνετε και εσείς ταξιδευτές των Κοντοβουνίων, σας περιμένουμε».

Περισσότερα στις ιστοσελίδες:
https://kontobouniaapodrasi.blogspot.com/ και
https://oi-taxideytes-ton-kontovoynion.webnode.gr

μοιραστειτε το:

Comments are closed.