«Τα άκρα δεν έχουν καμία θέση στην Εκκλησία»

0

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. «ΤΑ ΝΕΑ»

Σε μια εφ΄ όλης της ύλης συνέντευξη του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομου στην εφημερίδα “Τα Νέα” και στον Δημήτρη Ν. Μανιάτη, ο οποίος τον χαρακτήρισε “Πρόσωπο των ημερών, αιφνιδίασε με τη στάση του κατά των συλλαλητηρίων για τη Μακεδονία, τεκμηριώνοντάς την και θεολογικά”, επανέλαβε την πάγια θέση του σε αυτό το θέμα.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση σημείωσε: “Εάν σκεφτείτε τι συνέβη στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ή την αξιολογική αντιμετώπιση της Εκκλησίας στο συλλαλητήριο των Αθηνών, θα καταλάβετε ποιες είναι οι σκοπιμότητες των συλλαλητηρίων”, για να προσθέσει: “Υπό τον μανδύα της ονοματοδοσίας και της χρήσης του ονόματος Μακεδονία προσπαθούν κάποιοι για ιδιοτελείς σκοπούς, κυρίως πολιτικούς και κομματικούς, να αποδείξουν ότι έχουν μαζί τους και την Εκκλησία. Η Εκκλησία όμως δεν μπορεί να ταυτίζεται με κανένα μέρος ή «κόμμα». Είναι και εκφράζει το όλον, την ενότητα και την καθολικότητα”.

Ο κ. Χρυσόστομος, απάντησε και σε άλλες ερωτήσεις του δημοσιογράφου, μεταξύ των οποίων:

Δεν αισθάνεστε όμως λίγο μόνος μέσα στον εθνικό παροξυσμό πολλών ιεραρχών με αφορμή τα Σκόπια;

Δεν νομίζω ότι η θέση μου έναντι της ονοματοδοσίας και της χρήσης του ονόματος Μακεδονία είναι αντίθετη από των υπολοίπων αδελφών ιεραρχών. Η Ιερά Σύνοδος με τρόπο ξεκάθαρο και ομόθυμα είπε αυτό το οποίο διαχρονικά εκφράζει η συνείδηση του λαού. Η οποιαδήποτε ονομασία, σύνθετη ή μη, η οποία δηλώνει αμφισβήτηση της ελληνικότητας μιας συγκεκριμένης γεωφυσικής και γεωπολιτικής περιοχής της πατρίδας μας ιστορικά κατοχυρωμένης ή υποκρύπτει αλυτρωτικές διαθέσεις, δεν πρόκειται να βρει στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος κανένα υποστηρικτή. Κανένας δεν μπορεί να καπηλεύεται το όνομα της Μακεδονίας για να εξυπηρετηθούν οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, πολιτικές, εκκλησιαστικές κ.ά.

Υπάρχει, αλήθεια, κάποια διαιρετική τομή στην Ιεραρχία, τύπου Αριστερά – Δεξιά; Εσείς πώς αισθάνεστε;

Αυτοί οι «προσανατολισμοί», του τύπου Αριστερά – Δεξιά, είναι κοσμικές συμβατικότητες που δεν έχουν θέση και δεν χωρούν στον χώρο της Εκκλησίας και της Ιεραρχίας. Η Ιεραρχία είναι ενωμένη και αυτή την εσωτερική της συνοχή γύρω από το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να τη διαταράξει για οποιονδήποτε λόγο.

Είχατε πει παλαιότερα πως «στα σπλάγχνα της ελληνικής κοινωνίας και της Εκκλησίας εκτρέφουμε ένα θηρίο» και είχατε ξιφουλκήσει ανοιχτά κατά της Χρυσής Αυγής. Στα πρόσφατα συλλαλητήρια η Εκκλησία συμπορεύθηκε με τέτοιες δυνάμεις, ενώ συχνά μητροπολίτες μιλούν για τη Χρυσή Αυγή…

Στην Εκκλησία τα άκρα δεν έχουν θέση γιατί πάντοτε οδηγούν σε διάσπαση και διχασμό και κάθε φορά που εμφανίζονται τέτοιες διχαστικές τάσεις εμφωλεύει ο κίνδυνος της αποδυνάμωσης και της εκμετάλλευσης της Εκκλησίας, γι” αυτό και οι Πατέρες της Εκκλησίας ομιλούν για τη μεσότητα. Η οποιαδήποτε ταύτιση με τα άκρα είναι μονομέρεια, απομόνωση και πάντοτε καταλήγει επιζήμια για την ταυτότητα και τον χαρακτήρα της Εκκλησίας.

Γίνεται λόγος εδώ και χρόνια για τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας. Εσείς τι πιστεύετε; Δεν είναι αναγκαίος;

Είναι ένα θέμα που έχει τις ρίζες του στην ίδρυση του ελληνικού κράτους και έχει δημιουργήσει αρκετά πολυδύναμες, πολυσήμαντες και πολυδιάστατες σχέσεις, όχι πάντοτε άριστες και εποικοδομητικές. Ο διαχωρισμός όμως δεν μπορεί να είναι ένα στιγμιαίο γεγονός ή μια απόφαση «εν βρασμώ», και μάλιστα για να εξυπηρετηθεί ένας συγκεκριμένος ιδεολογικός προσανατολισμός. Γι” αυτό πιστεύω ότι χρειάζεται διάλογος, εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας. Υπενθυμίζω μόνο ότι στη Σουηδία, για έναν ανάλογο διαχωρισμό, ο διάλογος διήρκεσε πάνω από μία δεκαετία!

Πρέπει η Εκκλησία να παρεμβαίνει στα δημόσια ή και πολιτικά δρώμενα; Πρέπει ο ιεράρχης ή οι ιερωμένοι γενικά να κάνουν κήρυγμα ή να μιλούν πολιτικά στον κόσμο;

Ο λόγος της Εκκλησίας είναι πάντοτε δημόσιος και πρέπει να αφορά θέματα που απασχολούν ή δοκιμάζουν το ποίμνιό της, και μάλιστα όταν υπάρχει κίνδυνος αλλοίωσης της ταυτότητας των ανθρώπων, των ανθρωπίνων σχέσεων ή ακόμη και της ίδιας της ιδιοπροσωπίας τους. Ο λόγος της είναι λόγος ποιμαντικός, διδακτικός και κηρυγματικός. Η συσχέτιση του εκκλησιαστικού λόγου προς τον πολιτικό, νομίζω, ούτε εποικοδομητικός καθίσταται και μάλλον εξυπηρετεί τη μερικότητα και όχι την ολότητα.

Πώς είναι να είστε μητροπολίτης σε μια γεωγραφική περιοχή όπως η Μεσσηνία, κατά παράδοση συντηρητική;

Δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν να θέτουμε τέτοιου είδους στεγανά και «ετικέτες» στους ανθρώπους, στη συμπεριφορά τους ή στον τρόπο που σκέφτονται, και μάλιστα με τόσο απόλυτο τρόπο. Αντίθετα, θα έλεγα ότι μέσα στα δέκα και πλέον χρόνια που βρίσκομαι στη Μεσσηνία δεν αντιμετώπισα προβλήματα τέτοιου τύπου. Αυτό το οποίο θεωρώ ότι λειτουργεί θετικά σε μια κοινωνία είναι η ειλικρίνεια των θέσεων σε διάφορα θέματα και των σχέσεων προς τους ανθρώπους και τελικά αυτό αξιολογείται χωρίς καμία άλλη «ετικέτα» ή προσδιορισμό. Γι” αυτό και δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ανήκουμε σε μια συγκεκριμένη ομάδα ή να χαρακτηρίζουμε την κοινωνία μας ότι είναι μια θεοκρατική κοινωνία ή μη. Αυτά είναι ιδεολογήματα που μπορούν να λέγονται σε άλλους χώρους και για άλλους λόγους, όχι όμως στην Εκκλησία.

  • Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου στην εφημερίδα “Τα ΝΕΑ

ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Εξάλλου, ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος σε συνέντευξη στο “Εθνος της Κυριακής”, απαντώντας σε σχετική ερώτηση για το Σκοπιανό και τη διαδοχή του Αρχιεπισκόπου, δήλωσε:

“Κατ’ αρχάς η επισήμως διατυπωθείσα θέση της Ιεράς Συνόδου αναφορικά με το Σκοπιανό και τα συλλαλητήρια ούτε διχαστική ήταν, ούτε θα μπορούσε να προκαλέσει διχογνωμίες ή διχοστασίες. Αυτά είναι γεννήματα όλων εκείνων που επενδύουν σε κλίμα έντασης και θέλουν να προκαλέσουν δήθεν αναταράξεις. Αλλωστε οι τελευταίες εκλογές επισκόπων και μητροπολιτών, τρεις ημέρες μετά το συλλαλητήριο, επιβεβαίωσαν το υφιστάμενο πνεύμα ενότητας των μελών της Ιεραρχίας και τη στήριξη και αποδοχή της στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου ως πρώτου της Ιεραρχίας.

Επιπλέον, θεωρώ άστοχο οποιονδήποτε συσχετισμό του εθνικού αυτού ζητήματος με σενάρια διαδοχολογίας στον χώρο της Εκκλησίας. Η αστοχία αυτή καταντά ανοησία όταν ζώντος του Αρχιεπισκόπου τίθεται θέμα διαδοχής μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν ιδιοτελείς σκοποί κάποιων εκκλησιαστικών παραγόντων ή προσώπων, οι οποίοι θέλουν να εμφανισθούν ως παράγοντες, ρυθμιστές ή και διαμορφωτές κάποιων εξελίξεων μέσα στην Ιεραρχία της Εκκλησίας, με σκοπό να προβληθούν οι ίδιοι και να ικανοποιήσουν τις προσωρινές τους φιλοδοξίες”.

μοιραστειτε το:

Comments are closed.